Zadaniem ślimaka podczas formowania wtryskowego jest pobranie oraz stopienie granulatu, które pod wpływem jego osiowego ruchu jest wtryskiwane do gniazda formy.
W przypadku tworzyw krystalicznych, do których należą polipropylen, polietylen oraz poliamid konstrukcja ślimaka ma bezpośredni wpływ na proces wtryskiwania, ponieważ czas obrotu ślimaka jest elementem czasu cyklu.
Niewłaściwa konstrukcja ślimaka może spowodować wahania temperatury oraz niewłaściwe stopienie tworzywa. W efekcie mogą pojawić się problemy związane z:
-
utratą odporności na obciążenia dynamiczne,
-
zmienną kurczliwością oraz zmianą wymiarów,
-
uszkodzeniami powierzchni,
-
zatykaniem przewężeń,
-
niewystarczające wypełnienie formy.
Prawidłowa konstrukcja ślimaka powinna charakteryzować się:
-
płytkim zgarniakiem w strefie dozowania,
-
długością ślimaka równą około 20 średnic ślimaka lub 20 obrotom, jeżeli skok i średnica są równe,
-
strefą zasilania nie mniejszą niż 6 zwojów,
Najlepszą wydajność wtrysku można osiągnąć, gdy ślimak przemieszcza się o odległość równą od 1 do 2 średnic ślimaka.
